• 목록
• 답변
• 글쓰기
• 게시판 리스트 옵션
  • 수정
  • 삭제

Kiedy przeprowadzaliśmy się do naszego pierwszego mieszkania o powierzchni 38 metrów kwadratowych, pierwszym zakupem po kluczach była z sieciówki. Myślałam, że to wystarczy. Dopiero po tygodniu codziennego wstawania o piątej rano, bo słońce wlewało się przez szczelinę jak reflektor, zrozumiałam, że dobrze dobrane zasłony i story to nie dekoracja, ale narzędzie do życia. W małych przestrzeniach każdy centymetr okna ma znaczenie, a złe tkaniny potrafią zjeść całe światło dzienne. Zamiast wieszać byle co, lepiej od razu pomyśleć o funkcji. Jeśli w salonie stoi sofa z funkcją spania, warto dobrać grubsze zasłony, które nie tylko chronią przed wzrokiem sąsiadów, ale też wyciszają odgłosy ulicy. Cienki muślin przy sofie, którą wieczorem rozkładasz dla gościa, po prostu nie ma sensu.

Największym wyzwaniem okazało się dla nas połączenie strefy dziennej z nocną w jednym pokoju. Rozkładana sofa stała przy oknie, a jej tapicerka w kolorze grafitowym przyciągała pyłki z parapetu. Wymieniłam ją na model z funkcją click-clack mechanism, który pozwala błyskawicznie zmienić kanapę w miejsce do spania, ale bez porządnych zasłon i story cała magia znika, gdy gość budzi się o świcie. Wybrałam tkaniny blackout w odcieniu ciepłej szarości, które nie przepuszczają ani krzty światła. Kosztowały trochę więcej, ale przy niewielkim metrażu to był strzał w dziesiątkę. Poza tym te same zasłony i story pomagają optycznie oddzielić strefę sypialnianą od wypoczynkowej. Zawieszone od sufitu do podłogi, dają iluzję wyższego pomieszczenia, a gdy są zaciągnięte, nikt nie widzi, że za chwilę ktoś będzie spał na kanapie.

Przy okazji remontu trafiliśmy na kolejny problem. W sypialni mieliśmy miejsce tylko na wąskie łóżko z pojemnikiem na pościel, ale kompletnie nie mieliśmy gdzie trzymać zapasowych koców i poduszek dla gości. Wtedy odkryłam, że dobre zasłony i story mogą zastąpić dodatkową szafę. Zamówiłam zasłony z podwójną warstwą materiału, które sięgają samej podłogi, a za nimi zamontowałam wąskie półki z wiklinowymi koszami. Kiedy zasłony są zaciągnięte, nikt nie widzi bałaganu, a ja mam pod ręką wszystko, czego potrzebuję. To działa lepiej niż masywny regał, który w małym pokoju zabiera cenną przestrzeń. Podobnie zrobiłam w salonie gdzie stoi rozkładana sofa. Za ciężką zasłoną z weluru kryje się sterta koców i zapasowa pościel. Goście nie mają pojęcia, że za tą elegancką tkaniną trzymamy rzeczy na co dzień niewidoczne.

Kolejna rzecz, która mnie zaskoczyła, to wpływ materiału na akustykę. W naszym mieszkaniu z wielkiej płyty każdy dźwięk z klatki schodowej był słyszalny jak przez megafon. Kiedyś wisiały tu cienkie firanki, które nie tłumiły absolutnie nic. Wymieniłam je na zasłony z grubej bawełny z podszewką i różnica była natychmiastowa. Nie tylko wyciszyły odgłosy z korytarza, ale też stłumiły pogłos wewnątrz pokoju. Dziś, gdy kładę się spać na naszym łóżku ze skrzynią, które ma 160 cm szerokości i slatted frame z listew bukowych, cisza w pokoju jest wręcz namacalna. A to wszystko przez odpowiedni wybór tkanin. Gdyby ktoś mi powiedział, że zasłony i story mogą pracować jako element wygłuszający, nie uwierzyłabym, dopóki sama tego nie sprawdziłam.

Kwestia praktyczna, o której rzadko się mówi, to cyrkulacja powietrza. W małych mieszkaniach, gdzie latem trudno o przeciąg, zasłony potrafią blokować dopływ świeżego powietrza, jeśli są zbyt ciężkie i sięgają podłogi. Znalazłam na to sposób. Położyłam je tak, żeby kończyły się dwa centymetry nad parapetem, a pod spodem zamontowałam cienki karnet sufitowy. Dzięki temu, nawet gdy są zaciągnięte, powietrze swobodnie krąży. To szczególnie ważne, gdy w nocy używamy sofy z funkcją spania i chcemy otworzyć okno na mikro-wentylację. Cienki welon od okna do podłogi wyglądałby lepiej, ale w praktyce zbierałby kurz z podłogi i utrudniał wentylację. Czasem trzeba poświęcić efekt wizualny na rzecz wygody, zwłaszcza gdy przestrzeń jest ograniczona.

Przy wyborze tkaniny na okna w salonie, gdzie stoi nasza ulubiona kanapa z funkcją spania, zwracałam uwagę na łatwość czyszczenia. Sofa ma tapicerkę z mikrofibry, ale zasłony w okolicy okna łapią kurz i pyłki jak magnes. Wybrałam więc model z bawełny z domieszką poliestru, który można uprać w pralce w 40 stopniach. Niektóre drogie materiały, jak na przykład velvet upholstery na kanapie, wyglądają szykownie, ale na zasłonach to samo wieszanie aksamitu przy oknie to proszenie się o kłopot. Mimo że welur jest piękny, szybko łapie kurz z ulicy i trudno go odświeżyć bez chemii. Za to na sofie sprawdza się świetnie bo nikt nie śpi bezpośrednio na tkaninie, tylko na materacu. Moja rada: nie dajcie się zwieść modzie. Zasłony i story muszą być przede wszystkim praktyczne.

Ostatnia sprawa dotyczy gości i przechowywania. W małym mieszkaniu często brakuje miejsca na zapasowy materac, więc wybór padł na pull-out sofa. To rozwiązanie pozwala w kilka sekund rozłożyć dodatkowe miejsce do spania, ale bez odpowiednich zasłon gość będzie narzekał na brak prywatności. Rozwiązaliśmy to wieszając zasłony na dwóch oddzielnych karniszach. Jeden przy oknie, drugi w poprzek pokoju, oddzielający strefę gościa od reszty. Gdy przychodzą znajomi, po prostu zaciągam poprzeczną zasłonę i nikt nie musi oglądać mojego bałaganu na biurku. Taka prosta zmiana kosztem kilku metrów tkaniny całkowicie odmienia funkcjonalność małego mieszkania. Dziś, patrząc wstecz, żałuję tylko, że od razu nie zainwestowałam porządnych tkanin, zamiast kupować po kolei pięć różnych zestawów, które lądowały w szafie. Lepiej raz wydać więcej i mieć spokój na lata.